حقّ تحصیل و پیراهن عثمان

تاکنشان

من نمی‎دانم این داستان پیراهن عثمان در اینجا تا چه حدّ مصداق دارد، امّا گمانم بر این است که با توضیحات پایگاه پژوهشی آریابوم، که به توضیح ضرب‎المثل‎های فارسی پرداخته، تا حدّی متناسب با موضوع است.  برای روشن شدن مطلب، مقدّمتاً توضیح پایگاه مزبور را عیناً نقل می‎کنم و سپس به مطلب مورد نظر می‎پردازم:

"بعضی افراد برای غلبه بر حریف به هر دستاویزی متمسک می­شوند و هر لغزش و اشتباه ناچیز از ناحیه­ی رقیب را گناهی نابخشودنی جلوه می­دهند. تلاش آن­ها صرفا غلبه و پیروزی بر حریف نیست بلکه ناظر به این موضوع است که مبارزاتشان را قبلا توجیه کنند و هرگونه توهم و اشابه ذهنی را مرتفع نمایند تا اذهان و انظار دیگران را به سوی خود جلب کرده باشند."[1]

مطلب را به بالاترین بفرستید:

نوشتن نظر (0 نظر ها)

دستگیری خسرو قشقایی

شهریار سیروس

خبر برایم تکان دهنده، اما نه عجیب بود. می شد حدس زد که در این هنگامه دستگیری ها، بالاخره او هم دستگیر شود اما باز هم شنیدن دستگیری آشنایان شوک است.

مطلب را به بالاترین بفرستید:

در ایران چه می گذرد؟

نگارش: آنتـــی وار

این آدرس ایمیل در مقابل هرزنامه ها محافظت می شود. برای مشاهده آن ابتدا باید جاوا اسکریپت را فعال کنید.

از ساعات اولیه ۲۱ بهمن ماه ماموران امنیتی با حضور در منازل تعدادی از بهاییان در طهران اقدام به بازداشت آنان نمودند. افراد بازداشت شده به قرار زیر هستند:

۱- علاءالدین خانجانی ( پسر آقای جمال الدین خانجانی از اعضای هیات یاران و پدر لوا خانجانی، از دستگیر شدگان ۱۳ دی)

۲- ماری جعفری (احسانی) (دختر خاله پیام فنائیان می باشد، از دستگیر شدگان ۱۳ دی)
۳- بشیر احسانی) پسر خانم ماری جعفری (احسانی)(

۴- رومینا ذبیحیان (همکار آقای آرتین غضنفری و خانم ژینوس سبحانی در دفتر عکاسی)
۵- اشکان بصاری (از دوستان نزدیک پیام فنائیان و آرتین غضنفری از دستگیر شدگان ۱۳ دی)
۶- هوتن سیستانی (از دوستان نزدیک زاوش شادمهر از دستگیر شدگان ۱۳ دی)

بنابر گزارش های دریافتی دلیل بازداشت این افراد از سوی نیروهای امنیتی، اغتشاشگری عنوان شده است.[1] این بازداشتها همانطور که گفته شد در ساعات اولیه صبح (حدود ۴-۵ صبح) انجام گرفته است. اما این پایان کار نبود. در همین روز و در حالی که ۲۱ بهمن رو به پایان بود، ۳ بهائی دیگر در طهران دستگیر شدند.

خانم ها نغمه قانونی، ترانه قانونی و آقای ریاض فیروزمندی اقدام به بازداشت این اشخاص نموده اند. نغمه و ترانه قانونی فرزندان آقای تورج قانونی، حدودا ۱٨ و ۱۹ ساله هستند و از علت دستگیری آن ها فعلاً اطلاعی در دسترس نیست. حکومت ایران در پی چیست؟ و چه هدفی را دنبال می کند؟

در همین حال فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر (FIDH) و جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران (LDDHI)، در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۲۲ بهمن ٨٨، مراتب نگرانی شدید خود را نسبت به ادامه سرکوب جامعه بهاییان در ایران اعلام می دارند. نقض حقوق بهائیان، تنها منحصر به بازداشتهای اخیر نمی باشد.

دولت جمهوری اسلامی با ساخت سریالی موهن و توهین آمیز، ضمن چهره پردازی پیامبران دیانت بابی و بهائی وتوهین به مقدسات بهائیان عالم، آشکارا دست به تحریف تاریخ زده است؛ این تحریفات باعث شد تا جامعه جهانی بهائی مراتب نگرانی خود را از این تحریف آشکار تاریخ، اعلام کند.[2] قابل ذکر است که جمهوری اسلامی بعنوان یکی از امضا کنندگان "میثاق بین المللی حقوق سیاسی و مدنی" موظف است به حق انتخاب دین و عقیده نزد شهروندان احترام گذارد.

البته در نگاه اول شاید ساده لوحانه باشد که از دولت ایران بخواهیم به میثاق های بین المللی پایبند باشد. دولتی که این روزها حتی به قانون اساسی خودش نیز پایبند نبوده و صد البته قوانین اسلام را نیز بسته به شرایط و منافع مورد توجه و عمل قرار می دهد! اما همه اینها سبب نمی شود که جامعه جهانی و سازمانهای بین المللی و مردم ایران در مقابل این حرکات ساکت باشند.

دولت اسلامی ایران، در گام نخست، با پخش سریال توهین آمیز سالهای مشروطه، قصد دارد شرایط و جو بین المللی و داخلی را سنجیده تا چنانچه با مخالفتی روبرو نشود، به کار خود ادامه دهد. اما ادامه این حرکت توهین آمیز در آینده تنها مختص بهائیان نخواهد بود. می توان انتظار داشت که دولت ایران در آینده به ساخت فیلم ها و سریالهای اقدام کند، که در آن به دیگر اقلیت های قومی و نژادی نیز توهین می شود، پس دفاع از بهائیان و محکوم کردن چنین سریالهایی، دفاع از جامعه بهائی به تنهائی نیست، بلکه دفاع از حقوق اولیه انسان ها برای داشتن حق انتخاب دین و عقیده و لزوم احترام دولت و جامعه به عقاید و باورهای افراد است.

بنظر می رسد حتی مسلمانان نیز در ایران به راحتی نمی توانند زندگی کنند و به معتقدات آنان نیز توهین می شود. بغییر از سنی ها که همیشه محروم بوده اند، این روزها شاهد هستیم که حتی شیعیان نیز، مورد بی مهری حکومت قرار گرفته تا جائی که در مسجد، که از نظر مسلمانان خانه ی خداست، مورد ضرب و جرح قرار گرفته و تهدید به تجاوز می شوند!![3]

«...فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی روز شنبه در نامه‌ای سرگشاده خطاب به آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی به رفتاری هایی که با فرزندش علی کروبی در مدت بازداشت صورت گرفته اشاره می کند. ایشان در نامه اخیرش خطاب به رهبر جمهوری اسلامی می نویسد: فرزندش پس از دستگیری به مسجد «امیرالمومنین» انتقال یافته و در آنجا کتک خورده است. اما پس از آنکه هویتش آشکار می شود، دستگیرکنندگان با مجوز مسئولان ارشد خود، علی کروبی را از جمع جدا کرده و با شدت بیشتر کتک زده اند... بلکه این مرد ۳۷ ساله را در خانه خدا تهدید به … کردند – مجازات ارتکاب آن فعل در قانون مجازات اسلامی مرگ است....»[4]

این حرکت، آن هم از جانب ماموران دولت، سبب از بین رفتن حرمت مسجد، بعنوان مکانی مقدس شده است. حال آنکه دولت از شکسته شدن حرمت عاشورا به دست اغتشاشگران، سلطنت طلبها و البته بهائیان، گله مند است!! و دامنه ی بازداشتها به اتهام شرکت در اغتشاشات عاشورا هنوز ادامه دارد. گویا مسئولین دولتی فراموش کرده اند که حرمت امام زاده را متولی آن نگاه می دارد و وقتی که شما بعنوان مسئولین حکومت اسلامی، که داعیه آقایی بر جهان اسلامی را نیز دارید، در مسجد "آن کار دیگر" می کنید، چرا دیگران را به این اتهام بازداشت، و روانه ی زندان کرده اید؟ در حقیقت مجرمین اصلی اکنون آزادند و متهمینی بی گناه در گوشه ی زندان، توسط همان مجرمین شکنجه می شوند.

همسر آقای کروبی در نامه ی خود به نکته ای اشاره می کنند که بسیار قابل تامل است. ایشان چنین می نویسند: «... خانم کروبی سپس ضمن ابراز نگرانی درباره جوانان بازداشت شده می گوید: «خدا می داند این جماعت وقیح با دست بازی که دارند بر سر جوانان کم سن و سال این کشور چه آورده و می آورند». او می گوید مأموران هنگام «شکنجه» از فرزندش فیلم گرفته اند.»[5]

این هشدار را باید جدی گرفت. وقتی که با علی کروبی، بعنوان پسر شخصی که سالها دراین حکومت فعالیت و خدمت کرده است، آن هم در مسجد، اینگونه رفتار می شود، البته قابل حدس است که با دیگران به مراتب بدتر رفتار خواهد شد. اما آیا دیگران نیز مانند علی کروبی می توانند صدای خود را به گوش جهان برسانند؟

با مشاهده این اخبار بارها و بارها باید از خودمان و البته دولت ایران بپرسیم که واقعاً در ایران چه خبر است که نه مسلمان امنیت دارد، نه بهائی، نه شان روحانی رعایت می شود نه احترام دانشجو. باید از دولت ایران پرسید چرا دانشجویی را که برای جراحی آخرین مهره کمر خود به درمانگاه می رفته در میان راه توسط پلیس دستگیر و به زندان اوین منتقل کرده است؟[6]

وهزاران چرای دیگر...

مطلب را به بالاترین بفرستید: