فضای باز این روزهای جامعه ایران چه در عرصه مطبوعات و چه در محیط های اجتماعی جایگاهی برای بحث های آزاد انتخاباتی را بوجود آورده و گروههای رقیب به تبادل آرا و افكار می پردازند، تب انتخابات حتی به كانادا هم سرایت كرده و در آنجا انتخاباتی نمادین برگزار گردیده تا میزان مشاركت مردم را در این انتخابات محك بزنند³. همه اینها در كنار هم نشان دهنده اهمیت این دوره از انتخابات است.

فضای جدید اجازه اظهار نظرهایی را را به كاندیداها داده است كه تا قبل از این حتی تصور نمی شد كسی جرات كند به صراحت در مورد آن اظهار نظر كند. فی الواقع نبود و نقض حقوق بشر در ایران اكنون توسط كاندیداهای اصلاح طلب تائید می شود و این خود یكی از دستاوردهای انتخاباتی است كه هنوز رخ نداده چرا كه اكنون جهان می داند كه ایران "آزادترین كشور جهان" نیست. دروغ پراكنی های روزنامه های دولتی در مورد حق شهروندی بهائیان اكنون بی ثمر شده است و از نظر كاندیداها بهائیان نیز حق شهروندی و حق اظهار نظر دارند⁴.

در فضای باز سیاسی ایجاد شده "تعدد و چند گونگی، آنان (روزنامه ها و شبكه های وابسطه به دولت) را وا می دارد تا دروغگویی خود را محدود كنند. هنگامی كه هیچ صدایی برای مخالفت برنمی خیزد و هنگامی كه حقیقت را نمی توان شناخت، دروغگویی آسان است. ولی موقعی دروغگویی واقعا دشوار می شود كه صداهای دیگر نیز به گوش برسند و سخنان را اصلاح كنند⁵." یقینا كاندیداهای این دوره نیز به اهمیت این موضوع – حقوق شهروندی – و حساسیت جامعه نسبت به آن واقف شده اند، لذا آن را در راس برنامه های كاری خود قرار داده اند.

اما جنجال گرایی این روزهای كیهان و كیهانیان برای چیست؟ همانطور كه واضح و مبرهن است قدرت خبر دهی در دست قدرت اقتصادی است، لذا "باید هر روز بیشترین افراد ممكن را بدور دكه های روزنامه فروشی یا بدور رادیو تلویزیون جذب كرد. پس مسئله این است كه هر روز چنین واقعه جنجالی ای پیدا شود. پس اخباری را كه فایده واقعی ندارند، بشرط آنكه اندكی جاذب باشند، باید با شاخ و برگ بیان كرد. اگر لازم باشد مسائل بی آزار و بی اهمیت بزرگ می شوند تا بتوان به آنان افتخار جای گرفتن در صدر صفحهء اول با عناوین درشت داد تا به فروش روزنامه كمك شود⁶." در كشوری كه میلیاردها دلار پول نفت گم می شود، و رئیس جمهور، بجای توضیح برای مردم، آنرا حواله به خدا وامام غایت و رهبر می كند و در واقع با این كار خود ضمن ذهن كجی به تمام مردم ایران علی الخصوص كسانی كه به او رای داده اند دموكراسی را  نیز زیر سوال می برد، جای پرسش است كه با چه هدفی اخبار سراسر دروغ و تهمت نسبت به بهائیان هر روزه از رسانه های حكومتی اعلام می شود؟

اما چرا پیكان حمله به سوی بهائیان است؟ در كنارحقوق شهروندی، حق تحصیل بهائیان نیز یكی دیگر از نكات مهم در برنامه انتخاباتی برخی از كاندیداها می باشد. حقوق زنان نیز برنامه ای دیگر است كه بسیار مهم می باشد و برای جلب رضایت بانوان ایرانی از آن استفاده می شود. ماجرای تهمت زدن به كاندیداها مبنی  بر حمایت جامعه بهائی از آنها وقتی شدید شد كه سخنگوی جامعه بهائی اقدام كاندیداها را در دفاع از حقوق بهائیان "نشانه پیشرفت" توصیف كردند⁷. همچنین نوشته های دكتر میلانی نیز در همین راستا موجب شد كه این خیال برای تند روهای داخلی ایجاد شود كه بهائیان این بار می خواهند با شركت در نتخابات ورق را برگردانند.

حتما این جمله معروف را شنیده اید كه: "دروغ، اگر بی نهایت تكرار شود تاثیر می كند⁸." در تمام مقالاتی كه بنده نوشته و یا دیگر دوستان در سایتهای بهائی نوشته اند به هیچ عنوان حمایت از كاندیدایی خاص به چشم نمی خورد. و در واقع این تفكر كه جامعه بهائیان از شخص خاصی اعلام حمایت كرده است بلوفی بیش نیست. در اینجا جا دارد به بیانی زیبا اشاره كنم :

" احبّا نباید کلمه ای از امور سیاسی بر زبان رانند زیرا تعلّق بایشان ندارد بلکه بامور و خدمات خویش مشغول شوند و بس در فکر آن باشند که بخدا نزدیک شوند و به رضای الهی قیام نمایند و سبب راحت و آسایش و سرور و شادمانی عالَم انسانی گردند و هر نفْسی بخواهد در نزد احبّاء ذکری از امور حکومت و دولت نماید که فلان چنین گفته و فلان چنین کرده آن شخص که از اح�ّای الهی است باید در جواب گوید مارا تعلّق باین امور نه. ⁹"

بهائیان همواره به اطاعت از حكومت تشویق شده اند و تنها وظیفه آنان تبلیغ امرالله (دین بهائی) می باشد. فلذا این تفكر كه جامعه بهائی كمر به حمایت از حزبی خاص و یا فردی خاص بسته است كذب محض است. مشكل بهائی ستیزان و خیالپردازان حكومتی آن است كه عقاید شخصی یك نفر را، به كل تعمیم می دهند و از این راه برای تخریب جناح مخالف استفاده می كنند. البته در مورد احزاب سیاسی شاید این نظر درست باشد. كما ایكنه وقتی خانم كدیور كه مشاور امور زنان است از رعایت حقوق شهروندی بهائیان و دیگر اقلیت ها سخن می گویید نشان از خط مشی حزب ایشان دارد؛ در واقع ایشان و دیگر سخن گویان احزاب از مانفیست اصلی حزب خود آگاه می باشند و در هنگام سخنرانی بر طبق آن قاعده و چارچوب عمل می كنند.

اما در مورد جامعه بهائی، از آنجایی كه یك حزب سیاسی نمی باشد و از آنجایی كه بیانات بسیار قاطع و محكمی در خصوص عدم مداخله در سیاست در آن وجود دارد، لذا نگرش كلی و دیدگاه كلی جامعه بهائی همان عدم دخالت در سیاست است، اما ممكن است دیدگاه یك فرد بهائی چیز دیگری باشد و البته آن شخص خود پاسخگویی عمل و نظر خود می باشد. حضرت ولی امرالله شركت در انتخابات را قدغن نكرده اند اما برای آن شروطی را لازم دانسته اند : " مشارکت در امر انتخابات مشروط و منوط به عدم ارتباطِ یاران با احزاب سیاسیه است . تمایل باحزاب سیاسیه و مداخله در امور آنان و دخول در سلک رؤسای احزاب ، مخالف احکام و نصوص و مبادی الهیه . اگر چنانچه زمامداران و رؤسا باحبّاتکلیف ننمایند و حکومت یاران را اجبار ننمایند عدم مداخله در امر انتخابات احسن و اسلم است ولی در هر حال عدم ارتباط با احزاب سیاسی از واجبات و فرائض حتمیه یاران در جمیع اقالیم و بلدان است¹⁰ ".

آنچه امروز در ایران اتفاق می افتد برای بهائیان نیز بسیار با اهمیت است، زیرا آنان نیز مانند دیگر هموطنان خود از این همه ظلم، ستم و یا بگقته آقای موسوی خرافات بیزار شده اند. بهائیان نیز مایلند عزت و افتخار ایران برگردد، بهائیان جدای از حس وطن پرستی كه در نهاد همه ایرانیان وجود دارد به دلایل مذهبی نیز ایران را دوست دارند و این خصیصه مختص بهائیان سراسر عالم است؛ وبه نوعی ذره ای از هویت بهائیان را تشكیل می دهد. درست مانند تمام مسلمانان جهان كه كه مكه و مدینه را دوست دارند و به آن دو شهر  ابراز عشق و علاقه می كنند بهائیان تمام عالم نیز ایران را دوست دارند و برای سربلندی آن دعا می كنند. ما نیز خواهان اصلاحات هستیم، اصلاحاتی كه نظم كهن را  كم كم، بتدریج و ذره ذره تخریب كرده و بجای  هر قسمتی از آن بخشی از نظم نو بگذارد، زیرا كه محال است تغییرات یك شبه اتفاق بیافند، این اصلاح طلبی است. اگر هدف بنای مدنیتی جدید باشد بهائیان از همه اصلاح طلب ترند، اما اگر این تبلیغات بدین منظور است كه فقط رای دهندگانی را پای صندوق های رای بیاورد كه فقط كسب رای برای حزبی خاص اتفاق بیافتد، این نه خدمت به خلق و نه اصلاح طلبی است. انتخابات در ایران بارها و بارها نشان داده كه شق دوم صحیح است، بارها و بارها كاندیداها قول تحقق حقوق شهروندی، آزادی بیان و مطبوعات و ... را داده اند اما عملا به هیچكدام از آنها عمل نكرده اند¹¹.

بنده بعنوان یك شهروند بهائی امیدوارم كه چنانچه كاندیدایی كه داعیه دفاع از حقوق شهروندی را دارد، رای بیاورد، بتواند به وعده های خود عمل كند و بهائیان ایرانی نیز بتوانند جدای از عقیده خود بعنوان یكی از شهروندان این آب و خاك از تمام امتیازات و امكانات این سرزمین استفاده كنند تا شاهد پیشرفت روز افزون این آب و خاك باشیم. آیا آن كسی كه جمعه انتخاب میشود به وعده هایش عمل میكند؟ شاید این جمعه همان جمعه ای باشد كه ایران را در مسیر پیشرفت و ترقی حقیقی قرار خواهد داد.

ماخذ

1. http://negahedigar1.blogfa.com/post-214.aspx http://www.negah30.info/index.php?option=com_content&task=view&id=1073&Itemid=24

2. http://www.armandaily.com/News-638847.html

3. http://zamaaneh.com/canada/2009/06/post_171.html

4. http://rajanews.com/detail.asp?id=30410

5. جامعه شناسی سیاسی،پرفسور دو ورژه، ترجمه دكتر ابوالفضل قاضی

6. همان

7. http://rajanews.com/detail.asp?id=30243

8. جامعه شناسی سیاسی،پرفسور دو ورژه، ترجمه دكتر ابوالفضل قاضی

9. گنجینه حدود و احکام - ص ٦-٣٣٥

10. توقیعات مبارکه ص ٣٠١ ج ٣

11. مصاحبه آقای محسن رضایی در برنامه انتخات ایرانی پخش شده از شبكه چهار سیمای جمهوری اسلامی ایران مورخ جمعه 15 خرداد 1388

مطلب را به بالاترین بفرستید: