نخستين دفتر شعر خانم آذرلی به نام «سجود ستاره» در ايران انتشار يافته و ديگر آثار ايشان به نام‏های شبنم عشق، در غربت من، بر من چه گذشت، سه مجموعه‏ی شعر در يک جلد است که به علاقمندان آثار ايشان تقديم شده. از مجموعه‏ی شعر ديگری به نام «بانوی بارانی» و «آنيموس» متن روان - داستانی بايد نام برد که از طريق انتشارات دهخدا در امريکا به چاپ رسيده است.

«تبسم سکوت» مجموعه‏ای از ۳۰ شعر نو از خانم آذرلی است که گويای احساسات و افکار ايشان است و گاهی نيز وقايع تلخ زندگی ايشان را نشان می‏دهد، چنانچه خود را «پر از حضور تازيانه» می‏بينند.  

با نقل سطوری از دو شعر، خواننده را با آثار ايشان آشنا می‏کنيم:

از: رنگ گريه:

نمی‏دانم از چه زمانی‏ست

که ترک کرده‏ام خانه را

و افتاده‏ام اين گوشه

در مکعبی پُر از هول و هراس

پُر از شيون و ناله

پُر از صدای شلاق و کوفتن و کوبيدن

پُر از صدای فرياد

و شنيدن خس خسِ نفسی

از: ستاره‏ی شب آشوب

خدا در ايوان هستی به تماشای رنج‏های توست

و تو می‏روی با زخمی ديرينه زير باران

اما آرام

اما صبور

اما همچنان تنها و بی‏ياور

با پريشانی و بی‏خانمانی‏ات

با تن و جانِ پاره پاره‏ات