&g

کالبد شناسی یک حدیث در مسالۀ قائم: تولید حدیث و اسطوره بنابر ضرورت تاریخی

کاویان صادق زاده میلانی

«...در فقرۀ حضرت قائم حق با اهل سنت و جماعت بوده، چه که حضرت مقصود از اصلاب ظاهر شد موافق عقاید ایشان. و علماء شیعه از صدر اسلام تا حین بر ضلالت بوده و هستند، حال هم منتظرند از جابلقای موهوم شخص موهومی بیاید اعاذنا الله من شرّ هؤلا معذلک شرم نمی نمایند. همین صاحبان عمایمی که مشاهده می شود از قبیل جعفر و ابنایش ناس بیجاره را به ضلالت انداختند و در بئر اوهام مبتلا نمودند. آفتاب مشرق و لایح، چشم بر هم می گذارند، کورکورانه در تفحص جابلقا و جابلسا هستند. این است شان این نفوس و علمای قبلشان الی ان ینتهی الی صدر الاسلام. خدا اغنام الهی را حفظ نماید و از ذئاب ارض حراست فرماید، انّه علی کل شئٍ قدیر.»

- بهاءالله

در این یادداشت در صدد آنم که دنبالۀ بحثی را که در پیش اغاز کرده بودم را از پی بگیرم

http://negahedigar1.blogfa.com/post-285.aspx

بحث بالا از دید و زاویۀ کلان به مبحثی تاریخی می نگریست و در برگیرندۀ مطالعات تاریخی دانشگاهی و نتایج آن بود. یادداشت زیر با نگرشی خُرد به متن یک حدیث روایت شده در اصول کافی آنرا زیر ذره بین می برد. البته هر مقولۀ نقد تاریخی و نقد متن از زوایای مبهم و ناشناختۀ یک دین و باور آشکارا برای مومنان و معتقدان به آن آئین سنگین و ثقیل است. این مبحث با اینکه با نقل قولی از بهاءالله پیامبر بهائی آغاز شده ولی با نگرشی بی طرفانه به سوژه می نگرد و ابزاری بی طرفانه برای نقد بر می گزیند.

مطلب را به بالاترین بفرستید:

دکتر محمد مصدق و بهائیان

بهرام چوبینه

این آدرس ایمیل در مقابل هرزنامه ها محافظت می شود. برای مشاهده آن ابتدا باید جاوا اسکریپت را فعال کنید.

نوروز 1388Mar 2009/

زندگی بهائیان در ایران یک مهلکه و مخاطرهی دائمی است. تلاش مداومی است برای رسیدن به مقام و جایگاه انسانی. بیائیم دورنمای تازه ای از زیبایی آزادی و عدالت حقوقی در مقابل دیدگان خود و آنان بگستریم.

سالهای بین 1320/1941 تا 28 مرداد 1332/1953 روزگار سراسر رمز و راز تاریخ معاصر ایران است. بخشی از این دوران به سالهای »نهضت ملی ایران« و پیامدهای آن شهرت یافته است. هدف این مقاله، تحقیق و بررسی همه جانبه این ایام نیست. بلکه تنها عرضۀ لحظه هایی کوتاه از اندیشه های سیاسی دکتر محمد مصدق، قهرمان نهضت ملی ایران است. این بررسی برای انسانهای نابردبار و ناشکیبا نوشته نشده. در این گفتار کوتاه رفیق راه کنفوسیوس هستم »من بکسی که از ته دل سعی میکند چیزی نفهمد هرگز نمی توانم چیزی یاد بدهم«. وقایع تاریخی را »با معیارهای روستائی خود داوری نکنیم«. پس خواننده را به شکیبایی و بردباری دعوت میکنم تا شاید به این وسیله بسوی دانایی و شایستگی انسانی رهنمون شویم[1].

مطلب را به بالاترین بفرستید:

تورج امینی

پروژه پرونده سازی علیه بهاییان در دوران پهلوی

در دی ماه سال 1328 در ابرقو خانواده ای را قتل عام نمودند. دادگستری شهر یزد با پرونده سازی علیه بهاییان چنین وانمود کرد که این واقعه اسفناک را بهاییان به وجود آورده اند. در اثر این اتهام واهی و دروغ ، تبعات ناگوار بسیاری بر جامعه بهایی یزد و اسفندآباد ابرقو وارد آمد که بررسی و نوشتن جزئیات آن واقعه ، زمان زیادی را طلب می کند. پیش از این در باره این ماجرا مطلب مختصری نوشته و اشاره ای گذرا به مندرجات و استدلالات متن کیفرخواست دادستان یزد ( محمد جلالی ) نموده ام. در این جا می خواهم نگاهی کلی تر به این ماجرا بیندازم و خصوصا در باره "سادگی پرونده سازی" علیه بهاییان در دوران پهلوی بنگارم و نشان دهم ، اتفاقی که در دادگستری های یزد و طهران در ماجرای ابرقو علیه بهاییان رخ داد ، چندان تازه و عجیب نبود. واقعه ابرقو و انتساب آن به جامعه بهایی را می توان پروژه تجربه شده ای دانست که مخالفان آیین بهایی از دوره رضاشاه پهلوی با موفقیت آن را دامن زده و تجربه نموده بودند.

مطلب را به بالاترین بفرستید:

کوروش و بیانیه اش

شهریار سیروس

همیشه با نگاه کردن به منشور کوروش  احساس خوبی دارم. در این روزگار که ایرانی بودن چندان مدار افتخار نیست، همیشه یاد آوری این که من از نسلی هستم که آن دور ها کور سوئی بهره از کوروش برده، نوعی غرور و افتخار و سر بلندی به همراه دارد.

شاید همین حس باعث شد که درباره کوروش و هخامنشیان بخوانم و کمی بدانم و بفهمم. بدانم که کوروش که بود و اغلب شاهان هخامنشی هر چند امروز همه دوست دارند هخامنشیان را بهترین بدانند مثل او نبودند. و باز هم همین مسئله باعث شد تا چندی پیش مقاله ای در باب "اخلاق سیاسی هخامنشیان" بنویسم و به سیر تطور اخلاق شاهان هخامنشی و تفاوت های آنها با همدیگر و دیگر حاکمان زمانه از کوروش به بعد بپردازم.

مطلب را به بالاترین بفرستید: